ทำบุญที่วัดตะโก

 เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2565 เนื่องในวันครู คณะศิษยานุศิษย์ของพระอาจารย์มหาใจ เขมจิตโต ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดชนะสงครามวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้ร่วมกันจัดกิจกรรมถวายภัตตาหารเพลแด่พระภิกษุสามเณรวัดตะโก อำเภอภาชี พระนครศรีอยุธยา

ช่วงเข้าเวบาประมาณ 06.00 น. ได้เดินทางออกจากวัดชนะสงครามวรมหาวิหาร ด้วยรถคู้จำนวน 1 คัน ผู้โดยสาร 8 คน 

มีเหตุการณ์ตื่นเต้นกันนิดหน่อย เรื่องจากมีรถตู้มาตามนัดจำนวน 2 คัน เลยไม่ทราบว่ามีการนัดกันซ้อนกันหรือไม่ระหว่างโยมกับพระอาจารย์

เป็นจริวดังที่คิด ปรากฎว่ามีการนัดรถตู้ขนกันจริง ๆ ทั้งนี้เกิดจากการสื่อสารระหว่างโยมกับพระไม่เข้าใจกัน จึงเกิดปัญหาดังกล่าว ทุกปัญหหาย่อมมีทางแก้

เดินทางประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งก็เดินทางถึงวัดตะโก ระหส่างช่วงการเดินทางก็เกิดความตื่นเต้นอีกเช่นกัน ปรากฎว่า GPS พาหลงทางอีกเช่นกันทำให้เสียเวลาต้องตีรถกลับมาทางเดิมอีก 

 ระหว่างการเดินทาง มีการมอบหมายงานให้แต่ละคนมีหน้าที่ต้องทำอะไรบ้าง และให้ทุกคนระวังป้องกันตัวเกี่ยวกับไวรัสโควิท-19 

หน้าที่แต่ละคนต้องช่วยแม่ครัว ช่วยตำส้มตำ จัดผลไม้ จัดเรียงอาหารบนโต้ะจำนวน 8 โต้ะ ส่วนผู้เขียนได้ทำหน้าเฉาะมะพร้าวอ่อนพร้อมใส่แก้วถวายพระสงฆ์ ส่วนแม่ครัวทำกับข้าวมีการจ้างต่างหาก

ด้านพิธีการ ผู้เขียนต้องทำพิธีเอง ดูแลความเรียบร้อยในการจัดเตรียมธูปเทียน สถานที่วางพาข้าวบูชาพระพุทธ ปู่เสื่อรองรับในการกราบพระและที่นั่งของคณะในระหว่างทำพิธี

ในพิธีมีการกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัย รับศีล กล่าวคำถวายภัตตาหาร พระสงฆ์กล่าวคำอนุโมทนา คณะศิษย์ทุกคนได้ร่วมถวายภัตตาหาร และจตุปัจจัยไทยทาน นอกจากนี้คุณฐิติรัตน์ ได้ถวายแปรงและยาสีฟันจากต่างประเทศให้กับพระคุณเจ้าด้วย

ในกาารนี้หลวงพ่อแก้ว เจ้าอาวาสวัดตะโก ได้มอบวัตถุมงคลและปฎิทินให้กับผู้มาร่วมพิธีในครั้งนี้ทุกคน ทำให้ทุกคนปลื้มอกปลื้มใจในความเมตตาของท่านเจ้าอาวาสในครั้งนี้ ซึ่งก่อนหน้มนี้ในช่วงเช้าได้ข่าวว่าท่านจะเดินทางไปศาสนกิจที่จังหวัดฉะเชิงเทรา แต่ท่านก็ได้ตัดสินใจมาฉลองศรัทธากับญาติโยมในครั้งนี้ จึงขอกราบขอบพระคุณในความเมตตาในครั้งนี้

ขออนุโมทนาบุญกับทุกๆคน !!!

การปรุงแต่ง

 ชีวิตของคนเรา เป็นไปตามที่เราปรุงแต่ง

ปรุงแต่งโดยตัวจิต เมื่ออายตนะไปสัมผัสสิ่งต่าง ๆ ก็จะเกิดการปรุงแต่งขึ้น

วันนี้ ตื่นประมาณตี ๐๓.๕๔ นาที เข้าห้องน้ำ เสร็จแล้วกลับมานั้งสมาธิและสวดคาถาเงินล้าน

ช่วงนั่งสมาธิจิตจะคิดไปต่างๆนานา คิดไปถึงอดีต และอนาคตสลับกันไปมา ทำให้นั่งสมาธิมีนิวรณ์มากั้นตลอดเวลา พยายามทำใจให้อยู่ในปัจจุบัน จึงเกิดการต่อสู้กันระหว่าอารมณ์ อดีต และอนาคต

การที่เรานั่งสมาธิแล้วมีนิวรณ์เข้ามารบกวน แต่เราไม่สามารถจะขับไล่นิวรณ์ออกไปได้ เนื่องจากงพลังสมาธิของเรามีน้อย ไม่เข็มแข็งพอที่จะไปต่อสู้กับนิวรณ์ดังกล่าว

การฝึกสมาธิก็เพื่อที่จะสร้างพลังจิตให้มีความเข็มแข็ง มีพลังในการต่ดสู้กับนิวรณ์และกิเลสต่าง ๆ นานา ที่จะเจ้ามาย่ำยี่หัวใจเรา

การที่เราพ่ายแพ้ต่อกิเลส ทำให้จิตใจเราตกเป็นทาสของกิเลสดังกล่าว ส่งผลให้จิตเราปรุงแต่งไปต่างๆนานา ผลที่ที่ได้รับก็คือความทุกข์ใจนั้นเอง

หากเรานั่งดูจิตเฉยๆ ไม่นำเอาสิ่งที่เราสัมผัสมาปรุงแต่ง เป็นเรื้องราวให้ใหญ่โต แถมยังเอาอ้ตตาตัวตนของเราไปผูกกับการปรุงแต่งดังกล่าว ย่อมจะเกิดมความทุกข์ทวีคูณ

คนเราจึงทุกข์เพราะคิดในอดีตและอนาคต แล้วนำมาปรุงแต่ง เป็นภาพต่างๆในจิตใจ ทำให้จิตใจเศร้าหมอง มีความทุกข์เกิดตามมา

ฉลองเครื่องราช

 ชีวิตของข้าราชการ การเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และการได้เลื่อนตำแหน่งในหน้าที่การวานสูงขึ้น  ไม่ด้อยกว่าเพื่อนในรุ่นเดียวกัน ถือว่าประสบผลสำเร็จในชีวิตราชการแล้ว

เมื่อวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๕๖๔ ที่ผ่านมา ได้ทำพิธีทำบุญอุทิศบุญกุศลให้กับบิดามารดาและบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว เนื่องในโอกาสที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์สายสะพายชั้นประถมาภรณ์ช้างเผือก(ปช) นับว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้นต่อวงค์ตระกูล "ศรีบาล"  และครอบครัว

ในพิธีพระสงฆ์ได้เจริญพระพุทธมนต์ หลังจากนั้นสวดมาติกาและทอดผ้าบังสุกุล ถวายภัตตาหาร  เครื่องปัจจัยไทยทาน พระสงฆ์กล่าวคำอนุโมทนา และ ประธานสงฆ์ประพรมน้ำพระพุทธมนตร์ที่เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และแขกผู้มีเกียรติ

หลัวจากนั้นได้แต่งกายประดับเครื่องราชเต็มยศ เพื่อถ่ายรูปร่วมกับครอบ

ครัว ประธานสงฆ์ และแขกทึ้มาร่วมทำบุญในครั้งนี้

ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่าน และขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้

เพื่อจาก

 ชีวิตคนเรามีความพลัดพรากจากกันเป็นธรรมดา ไม่มีใครล่วงพ้นไปได้

คนเราอยู่ด้วยกันเพื่อจาก ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

คนเราเจอกันเพื่อจาก

คนเราเป็นเพื่อนกันเพื่อจาก

คนเราเป็นพ่อเป็นแม่กันเพื่อจาก สักวันหนึ่งก็จากความเป็นพ่อแม่

คนเราเป็นพี่น้องกันเพื่อจาก ไม่จากยามตาย หรือก็ต้องจากยามเป็น

คนเราคุยกันเพื่อจาก ไม่ช้าก็เร็ว

คนเรารักกันเพื่อพรากจากกัน ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

คนเราทำงานด้วยกันเพื่อจากกัน อาจจะจากกันด้วยการย้ายหรือเกษียณ

ทั้งๆ ที่เรารู้ว่าจะต้องพรากจากกัน แต่ยังเกลียด โกรธ อิจฉา ริษยากัน บางคนถึงกับต้องทำร้ายร่างกายกัน ต้องฆ่ากัน เพื่อจะให้มีการพรากจากกันก่อนเวลาอันควร

ถึงแม้ว่า เราไม่ทำร้าย หรือฆ่าเขา สักวันหนึ่งเขาและเราจะต้องพรากจากกันอยู่แล้ว แต่ที่ทำไปเพื่อต้องการให้เจาและเราได้พรากจากกันไปตามความต้องการหรือความอยากของเรา

เพราะความอยากมาก จำต้องพรากจากกันไวๆ ด้วยการทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องพลัดพรากจากกันไปไวๆ ....

ปริญญาโท (2)

 21 ธันวาคม 2563 ได้มาร่วมพิธีรับปริญญาของนางสาวสุดกมล ศรีบาล ลูกสาวที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

ลูกสาวได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ มานานกว่า 5 ปี เนื่องจากต้องทำวิทยานิพนธ์มานานหลายปีกว่าจะผ่านและได้รับการอนุมัติจากมหาวิทยาลัย

ได้แนะนำให้ลูกสาวเรียนปริญญาโททางด้านกฎหมาย เนื่องจากสำเร็จนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง มาก่อน นอกจากนี้ยังสามารถนำวุฒิไปสอบเข้ารับราชการตุลาการและข้าราชการอัยการได้อีกด้วย ในกรณีที่เราสอบผ่านเนติบัณฑิตไทย

 แรกๆ  ได้ให้ไปเรียนมหาวิทยาลัยของรัฐก่อน จึงให้ไปสอบที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง และนิด้า แต่ไม่ผ่านการคัดเลือก จึงได้หันมาหาสถาบันเอกชนที่มีปีชื่อเสียงและเปิดสอนด้านกฎหมายมายาวนานเป็นสำคัญ

บางท่านอาจจะคิดว่าการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเอกชน คงจะจบง่าย แต่ความจริงมิได้เป็นเช่นนั้น กว่าจะจบจะต้องใช้เวลานานเช่นกัน เพราะทุกสถาบันก็จะ มาตรฐานเช่นกัน

ข้อดีที่มาเรียนมหาวิทยาลัยเอกชน ประการหนึ่งคือ มีอาจารย์มาสอน มาจาหลากหลายอาชีพ ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการตุลาการ ข้าราชการอัยการ และสาขาอาชีพอื่น ได้รับเชิญมาสอนอีกด้วยฟ ทำให้นักศึกษาได้มีความรู้กว้างขวาง มีวิสัยทัศน์ก้าวไกล มีมุมมองที่รอบด้าน หลายมิติ

กว่าจะมาถึงวันนี้ ทำให้เราได้คิดและเห็นว่า กว่าจะจบปริญญาโท มานั่น มิใช่เรื่องง่าย จะใช้เวลาและความอดทนมิใช่น้อย

ปริญญาโท

 กว่าจะมี วันนี้ให้ได้เห็น 

กว่าจะเป็น มหาบัณฑิต ดั่งใจมั่น

พ่อและแม่ ตั้งตารอ นานแสนนาน

สิ่ที่ฝัน ก็เป็นจริง ดั่งที่รอ

สุดกมล ศรีบาล นามกระเดื่อง

ให้รุ่งเรือง สมหวัง ดั่งที่ขอ

เป็นข้าราชการ ดั่งใจแม่ ที่เฝ้ารอ

ปริญญาโท ก็ทำได้ ให้ชื่นใจ

สุขสมหวัง ในชีวิต ดั่งใจคิด

มีชีวิต ที่รุ่งเรือง สว่างไสว

เป็นข้าราชการ มีอนาคต ที่ก้าวไกล

ดำรงตน อยู่ใน วิถีธรรม

มาวันนี้  แม่ดีใจ ที่ได้เห็น

ลูกยืนเด่น สวมครุยโท แม่สุขสม

ลูกสำเร็จ  แม่สมหวัง พ่อชื่นชม

ขอดำรง คุณความดี มีสืบไป

รูภาพถ่ายที่สวนสมเด็จ

ต่อเติมบ้าน

 การต่อเติมบ้านก็เปรียบเหมือนการสร้างวัด ไม่มีการเสร็จสิ้น ต้องมีการต่อเติม ซ่อมแซมตลอดไปอีกนาน

มีบางท่านบอกว่า การต่อเติมบ้าน  คือการต่อเติมบาน ไม่ใช่การต่อเติมบ้าน ไม่เป็นไปตามที่งบประมาณกำหนดไว้

ปีนี้หลังจากเกษียณอายุ ได้วางแผนเพื่อตะต่อเติมห้องครัว และทุบห้องครัวเดิมให้ทะลุเป็นห้องเดียวกับห้องครัวใหม่

ได้ติดต่อช่างที่เคยทำโรงรถของบ้านหลังที่อยู่ติดกัน ดูจากผลงานที่เขาแล้ว สวยและมีความละเอียดดี จึงได้ตกลงช่างคนดัวกล้าว

ช่างได้มาประเทินเบื้องต้น ใช้งบประมาณไม่เกิร ๕๐.๐๐๐ บาท จึวได้ตกลงทำสัญญาครั้งที่ ๑ ให้จัดทำพื้นฐาน เทคาน ถมดิน เทพื้น ใช้งบประมาณ ๑๖,๐๐๐ บาท แบะสัญญาดังกล่าวไม่รว่มค่ารถขนดินและดินด้วย

เราบอกว่าเราจ่างแบบเหมา ให้คุณดำเนินการจนเสร็จ ได้พื้นฐาน เทคาน ถมดิน เทพื้นจนเสร็จ

ช่างบอกว่า ค่าดินและรถขนดิน ราคาไม่แน่นอน ไม่สามารถประมาณราคาได้ จึวไม่รวมไว้ในสัญญา

หากท่านใดเจอเข่นนี้บอกได้เลยว่า ไม่ใข่มืออาชีพ เพราะแม้ราคาพื้นฐานในท้องถิ่นทั่วไปค่าดินคิดรถละเท่าไหร่ ช่างย่อมจะทราบดี หากไม่ทราบแสดงว่าไม่ทำก่อสร้างมาก่อนแน่ๆ ครับ

เตรียมบริวารกฐิน

 เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2563 ได้ไปร่วมทำบุญเนื่องในวันครบรอบวันเกิดของแม่เล็ก ธรรมโคตร อายุครบ 84 ปี ได้นำอาหารฝรั่ง แซนวิท มาถวายพระเณร นอกจากนี้ยังได้ร่วมกันจัดเครื่องบริวารกฐิน จัดเตรียมเครื่องไทยทาน จำนวน 12 ชุด 

นอกจากนี้ ได้พาพระคุณเจ้าไปซื้อผ้าไตรกฐิน ที่วัดสุทัศนเทพวราราม จำนวน 1  ไตร ราคาไตรละ 1,000บาท ช่วงเดินทางกลับ ได้นั่งรถแท็กชี่ ปรากฎว่า คนขับรถแท็กซี่ ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ จับรถด้วยใช้อารมณ์บีบแตรตลอดเวลาที่มีรถคันอื่นขวางหน้า ขับรถช้า เจอคนเดินข้ามถนน ยังเหยียบคันเร่งแบะบีบแตรแกล้งชาวบ้านอีก

การจัดเครื่องไทยทาน ซื้อของมาจัดเอง คิดว่าราคาถูกกว่าไปซื้อที่เยาจัดไส้ขาย แต่ปรากฎว่าแพงกว่าเสียอีก ทำให้เราได้บทเรียนว่า “... มือสมัครเล่น ทำอย่างไรก็สู้มืออาชีพไม่ได้ “ หากไปซื้อที่เจาจัดไว้ตกราคาชุดละ 500  บาท แต่ถ้าจัดเอง ของคุณภาพเท่ากัน จะแพงกว่ากัน  

การที่จะทำสิ่งใด การวางแผน การสำรวจข้อมูล มีข้อเท็จจริงสนับสนุน ก่อนจะตัดสินใจ ความผิดพลาดก็จะมีน้อยครับ

ข่าวโควิด

 ข่าวโควิด ระบาด พาดหัวสื่อ

ไม่ได้ลือ เรื่องจริง ยิ่งขวัญหาย

ทั่วโลกตาย ไปแล้ว แปดล้านราย

ไทยรั้งท้าย ตายสิบ รีบป้องกัน

อเมริกา ตายแล้ว เกินแสนแปด

โควิดแทรก ห้าล้าน  การณ์โศรกสัญ

มีประท้วง ตามเมือง มีทุกวัน

ดูไม่หวั่น  

ต่างก็ช่วย กันมา สนุกสนาน

อยากจะเป็น อธิปไตย จนรนราน

ไม่สะท้าน กับภัย ใกล้ชิดตัว

มาป้องกัน โควิด พิษภัยเถิด

หากมาเกิด รอบใหม่ ไปกันทั่ว

คงล้มตาย กันมาก จนน่ากลัว

จงรักตัว กลัวตาย ไว้แลดี

วันเกิดยาย

 ครบวันเกิด คุณยาย ในปีนี้

ขอให้มี ความสุข ไร้ทุกข์เข็ญ

มีอายุ ยืนยาว สุขร่มเย็น

ให้อยูเป็น ร่มโพธิ์ไทร ไปตลอดกาล

เป็นเสาหลัก ธงชัย ได้บูชา

เป็นศักดิ์ศรี สง่า ให้ลูกหลาน

เป็นครรลอง ในอดีต เป็นตำนาน

ให้ลูกหลาน ได้เล่า เอาเป็นแนว

เป็นที่พึง ที่พา มานานปี

เป็นที่พัก ที่รัก กันเป็นแถว

เป็นที่ชุม ลูกหลาน ได้โฮแซว

เหมาะสมแล้ว เป็นยาย ได้กราบกราน

ครบรอบวัน เกิดยาย ในปีนี้

ลูกหลานดี มีบุญ ด้วยสืบสาน

ทำกุศล ผลบุญ แลศีลทาน

เดินรอยตาม นามยาย ได้ทำมา...

หลีกไกล

 เดือนหน้า ไปแล้ว ไม่มีอีก

ชีวิตหลีก ห่างไกล ไม่หันหลัง

ทำงาน มานาน ไม่จีรัง

พอถึง เกษียณ เพียรอื่นไป

มาทำกิจ เพื่อตนเอง เพ่งที่จิต

ปลีกวิเวก  ดูกาย ใจสดใส

ไม่แวะหา กิเลส ให้เศร้าใจ

ทำงานใด สู้งานใจ นั่นไม่มี

โอวาทของพระเกจิ

 วันนี้ ได้นำพระสังกัจจายน์ไปให้น้องคนหนึ่งที่มีความชำนาญในการตรวจสอบพระ เพื่อให้ตรวจสอบว่าเป็นพระเกจิท่านใด รุ่นไหน ปีใด

สาเหตุที่ต้องให้น้องเขาตรวจสอบครั้งนี้ เนื่องจากได้ลองทดสอบพุทธคุณแล้ว มีพุทธคุณแรงมาก ทำให้สนใจ อยากทราบที่มาขององค์พระ พระเกจิท่านใดปลุกเสก จากวัดใด อายุพระนานแค่ไหน

น้องเขาตกใจหลังจากตรวจสอบแล้ว ถามเราว่า... พี่ได้มาจากไหน เพราะพระองค์ดังกล่าว มีอายุการสร้างมานานมาก และยังบอกด้วยตกใจว่า...เป็นพระสังกัจจายน์ของหลวงพ่อพิธ วัดฆะมัง จังหวัดพิจิตร...

รุ่นนี้เป็นรุ่นทันหลวงพ่อด้วย และยังบอกว่า น่าจะมีหลวงพ่อเงินร่วมในพิธีด้วย

ยังบอกว่า รุ่นนี้มีการฝังเหล็กน้ำพี้ลงในองค์พระด้วย หากมีแม่เหล็กสามารถทดสอบได้ 

ทำให้เราต้องไปค้นหาและสืบประวัติของท่าน พร้อมทั้งศึกษาเกี่ยวพระรุ่นนี้ด้วย หลังจากไปตรวจสอบดูก็น่าจะเป็นไปตามดังที่น้องชายคนดังกล่าวบอกมา

นอกจากนี้หลวงพ่อพิธ ท่านยังให้คติเตือนใจแก่พุทธศาสนิกชนที่ได้รับมอบพระจากท่าน เพื่อนำไปประพฤติปฏิบัติในการดำรงชีวิตอีกด้วย

....หลวงพ่อพิธจะเตือนเสมอว่า “สิ่งที่มอบให้นี้เป็นประหนึ่งว่าเราได้มาพบหน้าตากัน มีความเคารพต่อกันดุจญาติพี่น้องและสิ่งเหล่านี้ขอให้เข้าใจว่าเป็นอนุสรณ์ต่อกันเมื่ออยู่ห่างไกล สิ่งหนึ่งที่ควรใฝ่ใจมากๆ คือ 

        1.จงอย่าประมาท 

        2.คุณพระพุทธคุณ คุณพระธรรม คุณพระสงฆ์ คุณบิดา คุณมารดา

        3.จงมีศีล มีสัตย์ ภัยพิบัติจะมาไม่ถึงเพราะมีอำนาจทิพย์คอยรักษาคุ้มครองอยู่ และ     

        4.เมื่อได้สิ่งของอันเป็นที่ระลึกแล้วควรมีปัญญา คือ อย่าเบียดเบียนผู้อื่นให้ได้รับทุกข์

แม้ว่าเราจะมีพระแขวนคอ หากเราไม่อยู่ในศีลธรรม กระทำในแต่สิ่งที่ไม่ดี ไม่ว่าคน หรือ เทวดา ก็ไม่มีใครรัก ใครชอบครับ !!!

ชีวิตธุรการ

    ตื่นเช้าทุกวัน ต้องนับวันเวลาว่าเมื่อไหร่่จะถึงวันเกษียณเสียที มาวันวันนี้คงเหลืออีก ๓๖ วัน พอนึกไปย้อนหลังก็ทำให้คิดมาก หลังจากเกษียณไปแล้วจะไปทำอะไร

บางท่านถามว่า เกษียณแล้วมีการวางแผนจะไปทำอะไร

บางคนมีที่ทางก็จะไปทำไร่นาสวนผสม ส่วนเราเองไม่มีที่ดินกับเขาหรอก

บางท่านพอได้เงิน กบข.มาก็คงไปลงทุนค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ พอได้มีรายได้

ส่วนเราบอกได้เลยว่า..ไม่ได้วางแผนอะไร เพียงคิดว่าหลังจากเกษียณแล้ว คงจะไปตีตั๋วทนาย เพื่อให้คำปรึกษาให้กับชาวบ้านเท่านั้น คงไม่คิดจะไปว่าความที่ศาล..แก่แล้ว

หากได้เงิน กบข.มา ก็คงจะใช้หนี้ที่เหลือ แต่คงไม่พอ อาจจะหาที่สักแปลงเพื่อทำไร่นาสวนผสม ตามที่แม่บ้านเขาอยากทำ

วันนี้เลยลองแต่งเพลงชีวิตข้าราชการธุรการ ไว้เป็นที่ระลึก ดังนี้

ชีวิตธุรการ

  

                                        เป็นธุรการมานานหลายปี อุทิศชีวิให้สำนักงาน

งานพิมพ์งานบริการ งานประชุมและงานทำรายงาน

เราธุรการอดทนสู้ไป

บนทางชีวิตที่ก้าวเดิน จำต้องเผชิญปัญหายิ่งใหญ่

ผู้ต้องหาและผู้เสียหาย เป็นธุรการพากันทำใจ

ไม่ฝักฝายใด ทำใจเป็นกลาง

 

ชีวิตของธุรการ ในแต่ละวันทำงานประสาน

ทั้งชาวบ้านและพนักงานอัยการ

มาปรึกษากฎหมายทั้งเป็นพยาน

ต้องบริการ ทำงานด้วยใจ

 

เป็นธุรการมานานหลายปี พูดถึงความดียากที่จะได้

เงินเดือนก็น้อยเกินไป สหกรณ์เป็นหนี้มากมาย

ผู้บริหารได้โปรดเห็นใจ     ค่าตอบแทนที่ได้..ไม่ลืมพระคุณ

 

เป็นธุรการมานานหลายปี มีความพอดีเท่าที่เป็นอยู่

มีเจ้านายอุดหนุนค้ำชู เพื่อนพ้องยังช่วยเอ็นดู

ธุรการต้องอยู่ ด้วยความสุขใจ