ถ่ายภาพหน้าศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ(ศาลโลก)
ในหน่วยงานก็จะแยกงานออกเป็นแต่ละสายงาน จะมีงานสาบรรณ งานด้านสารบบคดี งานรายงานและสถิติ งานคัดคำพิพากษ และเดินศาล งานจัดทำรายงานผลคดี และง่านการเงินและพัสดุ
ส่วนหัวหน้าฝ่าย จะเป็นผู้หญิง ซึ่งมีอายุประมาณ ๕๐ ปีกว่า เป็นหัวหน้า จะดูแล และให้คำปรึกษาให้กับน้อง ๆ ซึ่งในหน่วยงานไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานใด หากมีผู้หญิงมาก ก็จะมีปัญหามากหน่อย จะแยกกันเป็นกลุ่ม ๆ ทำให้การประสานงานจะมีปัญหา
ผู้เขียนเป็นเด็กเข้าทำงานใหม่จึงต้องปรับตัวและมีปัญหาในการประสานงานพอสมควร ทำให้การทำงานแรก ๆ จะมีปัญหามาก ก็ค่อยแก้ไขไปตามสภาวการณ์
ชีวิตราชการทุกคนก็ต้องการความก้าวหน้า มักจะมองหาคนที่เราอยากจะเลียนแบบหรือเอาเป็นตัวอย่างในการดำเนินรอยตาม
แรก ๆ ก็คาดฝันไว้ว่า...ในชีวิตราชการของเรา ขอให้ได้ก้าวหน้าถึงหัวหน้าฝ่าย ก็สุดยอดแล้ว..เพราะในสมัยนั่น หัวหน้าฝ่ายถือว่าเป็นตำแหน่งที่สูงสุดในขณะนั่น เทียบได้กับข้าราชการระดับซี ๕ ซึ่งในช่วงนั่น ปรากฎว่าพี่เขาอายุปาเข้าเกือบอายุ ๕๐ ปีแล้ว
จากนั้นมาก็เริ่มวางแผนในการทำงานว่าจะทำอย่างไรถึงจะได้เป็นหัวหน้าฝ่ายกับเขามั่ง จึงได้สมัครเรียนมหาวิทยาลัยรามคำแหง ในสาขานิติศาสตร์ ฝันว่าสักวันจะได้รับปริญญากับเขาบ้าง
ต่อมาเมื่อประมาณปี พ.ศ.๒๕๔๗ ผู้เขียนได้มีโอกาสสอบเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายธุรการ ซึ่งในปีดังกล่าวได้ปรับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายธุรการจากระดับ ๕ ของจังหวัดใหญ่ เป็นระดับ ๗ ทั่วประเทศ และสำนักงานที่อยู่ในระดับอำเภอ ก็จะได้รับการปรับตำแหน่งขึ้นในระดับ ๖
ผลปรากฎว่า ในปีนั่นผู้เขียนมีโอกาสสอบได้และรับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายที่สำนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมา และสำนักงานฯได้มีการจัดการฝึกอบรมให้กับผู้ที่ได้รับแต่งตั้งในตำแหน่งดังกล่าว เป็นเวลาหลายวัน และต้องเดินทางไปศึกษาดูงานที่ต่างประเทศอีกด้วย
เป็นเรื่องที่อัศจรรย์เป็นอย่างยิ่ง ปรากฎว่า...หัวหน้าฝ่ายที่เคยเป็นหัวหน้าผู้เขียน ก็สอบได้ในุ่นเดียวกับผู้เขียนเช่นกัน และได้เข้าอบรมในรุ่นเดียวกัน..ความฝันที่เคยฝันไว้ว่า...ขอให้มีความก้าวหน้าเพียงได้เป็นหัวหน้าธุรการ ระดับ ๕ (เจ้าหน้าที่บริหารงานธุรการ) ก็พอแล้ว ถือว่า..เป็นตำแหน่งสูงสุดในชีวิตของข้าราชการระดับเดียวกับเรา
แต่ความฝันกลับกลายเป็นความจริงที่เกินฝัน เพราะชีวิตราชการสามารถก้าวมาไกลถึงหัวหน้่าฝ่ายธุรการระดับ ๗ (เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไประดับ ๗) และได้เข้าอบรมรุ่นเดียวกันกับหัวหน้าธุรการ ที่เคยเป็นผู้บังคับบัญชาของผู้เขียนที่เข้ารับราชการครั้งแรกอีกด้วย
จึงเป็นเรื่องเหลือเชื่อและอัศจรรย์ของชีวิตจริง ๆ !!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น