ผู้เขียนเป็นคนที่เรียนหนังสือไม่เก่ง ตั้งแต่เรียนชั้นประถม จนถึงมัธยมก็ไม่เคยสอบติดลำดับที่ดี แม้มาเรียนมหาวิืทยาลัยก็เช่นกัน ไม่เคยได้รับเกียรตินิยม
การเรียนเก่งก็ไม่แน่ว่าจะสอบแข่งขันเข้ารับราชการได้ หรือได้รับคัดเลือกเข้าทำงานในหน่วยงานต่าง ๆ ได้ หรือการเรียนเก่ง จะมีส่วนทำให้การทำงานประสบผลสำเร็จ
แต่ก็เป็นเรื่องแปลก และมหัศจรรย์ใจมิใช่น้อยสำหรับตัวเอง ในช่วงที่เข้าสอบแข่งขันเข้ารับราชการในตำแหน่ง เจ้าหน้าที่ที่ดิน ในสนามสอบของจังหวัดเชียงใหม่
แต่เดิม สำนักงาน ก.พ. ได้มอบหมายให้จังหวัดแต่ละจังหวัดสามารถเปิดสอบแข่งขันเข้ารับราชการได้ โดยให้จังหวัดแต่ละจังหวัดจัดการสอบแข่งขันได้เอง
เมื่อ ปี พ.ศ.๒๕๒๓ จังหวัดเชียงใหม่ ได้เปิดสอบการแข่งขันเข้ารับราชการของจังหวัดเชียงใหม่ ในตำแหน่ง เจ้าหน้าที่ดิน มีอัตราว่างจำนวน ๖ ตำแหน่ง และมีการขึ้นบัญชีไว้
ผู้เขียนจึงได้สมัครสอบเข้าแข่งขันในการสอบดังกล่าว มีผู้เข้าสมัครจำนวน ๒,๐๐๐ กว่าคน มีผู้มาจากจังหวัดต่าง ๆ ในภาคเหนือตอนบน
เพื่อน ๆ และคนอื่น ก็พูดกันว่า...อย่าไปสมัครเลย เขามีคนของเขาแล้ว..
บางคนก็พูดว่า..ต้องใช้เส้นถึงจะสอบได้ ถ้าไม่มีเส้นอย่าไปสอบเลย
และมีเสียงพูดกระซิบกระซาบกันไปต่าง ๆ นานา ทำให้จิตใจของผู้สมัครสอบมีความกังวล และไม่กล้าไปสมัครสอบแข่งขันกับคนอื่นเขา
ผู้เขยนเห็นว่า การสมัครสอบเป็นการไปศึกษาและฝึกทำข้อสอบ แม้จะสอบไม่ได้ เราก็ได้ประสบการณ์ รู้แนวข้อสอบ หากโอกาสหน้ามีการเปิดสอบอีกเราก็จะได้รู้แนว
ผู้เขียนโชคดีตรงที่มีรุ่นพี่ เคยสอบได้ลำดับที่ ๑ ของสนามสอบจังหวัดเชียงใหม่ ในตำแหน่ง เจ้าหน้าที่ปกครองมาก่อน ได้แนะนำ และเอาหนังสือที่เกี่ยวกับการสอบดังกล่าวมาให้เตรียมตัวและอ่านก่อนเข้าสอบ
ก่อนจะถึงวันสอบเข่งขัน ได้ทราบว่ามีคนเข้าสอบเป้นจำนวนมาก แต่มีตำแหน่งว่างประมาณ ๖ ตำแหน่ง ทำให้ผู้เขียนถอดใจเช่นกัน จะไปสอบดีมัยหนอ!!!
สุดท้ายก็ตัดสิใจไปสอบตามวันเวลาที่เขากำหนด และดูข้อสอบแล้วปรากฎว่าออกตรงตามที่อ่านมาเป้นจำนวนมาก จึงทำข้อสอบได้ไม่ยาก และมีความมั่นใจว่า...ต้องสอบได้แน่นอน!!!
หลังออกจากห้อบสอบออกมาแล้ว เพื่อนถามว่าทำได้มัย ก็จะตอบว่า...พอทำได้ (ไม่กล้าคุยโว) แต่เพื่อนคนอื่น ๆ คุยโว ว่าทำได้เกือบทุกข้อ... ว่าไปนั่น!!!
ผู้เขียนก็พยายามทำบุญกุศลให้มากขึ้น ทุกๆ วัน จะนั่งสมาธิ และแผ่เมตตา และอุทิศบุญกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรทุกวัน
ในวันประกาศผลสอบ รุ่นพี่มาแจ้งว่า...น้อง ๆ สอบได้ลำดับที่ ๑ ...ตกใจแทบซ้อก!!!
มันเป็นไปได้อย่างไร คนอย่างเราเก่งปานนี้เชี่ยวหรือ!!!
นี่คือความอัศจรรย์ของชีวิต บางอย่างไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่...ความอัศจรรย์ของชีวิตยังมีเสมอ...สำหรับ สำหรับคนทีทำความดี และมีความฝันครับ!!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น